निशब्द...
शब्दाच्या या खेळात
डाव माडंला मी मनाचा
सागंत राहिलो शब्दातुनी तूला
भाव या प्रितीचा...!
कधी न कळली प्रित तूला
माझ्या खट्याळ शब्दाची
स्वप्ण फ़क्त एव्हढेची होते
प्रित असू दे कोवळ्या मनाची...!
शब्दातही तूला पाहत होतो
पाहून शब्दातच तूला माडंत होतो
खेळूनी खेळ शब्दाचा
पुन: शब्दातच मी राहत होतो...!
शब्दाच्या या कोड्यात
एक घरटं बाधून पाहीलं मी
घरटं बाधल्यावर मात्र
शब्दातुनीच दुर जाताना तुला पाहिलं...!
शब्दातुनी दुर गेल्यापरी तू
आज निशब्द होऊनी बसलो
तुझ्या पाठमो-या शरीराकडे बघून
मीच माझ्या शब्दातुनी हसलो...!
तू गेल्यावर आता उरला
तो फक्त ...
निशब्द.. निशब्द.. आणि निशब्द..
-मयुर वाकचौरे
