Monday, February 25, 2008

पण का कुणास ठाऊक...


का कुणास ठाऊक ...?
तुझ्या बोलण्याचा मला राग आहे
पण का कुणास ठाऊक,
नेहमीच तुझ्याशी बोलावासं वाटतं....
तुझ्या सवयीचा मला राग आहे
पण का कुणास ठाऊक,
सगळं काही तुला सागावसं वाटतं....
तुझ्या हसण्याचा मला राग आहे
पण का कुणास ठाऊक,
नेहमीच तु हसावसं वाटतं....
तुझ्या आठवणीचा मला राग आहे
पण का कुणास ठाऊक,
तुझ्या आठवणीतच रहावसं वाटतं....
तुझ्या "miss call"चा मला राग आहे
पण का कुणास ठाऊक,
तरीही तुला फ़ोन करावासा वाटतो....
का कुणास ठाऊक...?
तुझी आठवण येताच,
डोळ्यात अलगद पाणी येते.....,
का कुणास ठाऊक...?
डोळे अलगद मिटताच,
तु नेहमीच समोर दिसतेस....,
का कुणास ठाऊक...?
थंड हवेची झुळूक येताच,
तु आल्याचा भास होतो...,
का कुणास ठाऊक...?
श्वास घेताच रुधयाचे ठोके,
तुझ्या नावाने पडू लागतात...,
पण का कुणास ठाऊक...?
मला तुझा एव्हढा राग का आहे...?
मला तुझा एव्हढा राग का आहे...?

-मयुर वाकचौरे

म्हणून काय झालं...

प्रिये, आज मी तुझ्या सोबत आहे
म्हणून काय झालं,
दुसरं कोणी मला भेटलच नाही.....

प्रिये
,आज मी तुझ्यासाठी गुलाबाचं फ़ुल आणलय
म्हणून काय झालं,
फ़ुलाचा गुछा मला भेटलाच नाही.....

प्रिये, आज आपण झाडाखालीच बसुया
म्हणून काय झालं,
"Hotel" मधे जायल खिशात पैसेच नाही.....

प्रिये, आज तु खूप सुदंर दिसत आहेस
म्हणून काय झालं,
मला कधी खरं बोलताच येत नाही.....

प्रिये, आज मी......
बस खुप झालं आता.
म्हणून काय झालं,
आज तर मी "बकवास डे" सेलीब्रेट करत होतो.....

-मयुर वाकचौरे

Saturday, February 2, 2008

निशब्द...


निशब्द...
शब्दाच्या या खेळात
डाव माडंला मी मनाचा
सागंत राहिलो शब्दातुनी तूला
भाव या प्रितीचा...!
कधी न कळली प्रित तूला
माझ्या खट्याळ शब्दाची
स्वप्ण फ़क्त एव्हढेची होते
प्रित असू दे कोवळ्या मनाची...!
शब्दातही तूला पाहत होतो
पाहून शब्दातच तूला माडंत होतो
खेळूनी खेळ शब्दाचा
पुन: शब्दातच मी राहत होतो...!
शब्दाच्या या कोड्यात
एक घरटं बाधून पाहीलं मी
घरटं बाधल्यावर मात्र
शब्दातुनीच दुर जाताना तुला पाहिलं...!
शब्दातुनी दुर गेल्यापरी तू
आज निशब्द होऊनी बसलो
तुझ्या पाठमो-या शरीराकडे बघून
मीच माझ्या शब्दातुनी हसलो...!
तू गेल्यावर आता उरला
तो फक्त ...
निशब्द.. निशब्द.. आणि निशब्द..
-मयुर वाकचौरे

Wednesday, January 16, 2008

आता तुला सगळं जुनं...?

आता तुला सगळं जुनं
आठवेल की नाही कुणास ठाऊक...?

मला आठवतं तुझ्या
गालावर पडणारी खळी...
तुला मात्र तुझं हसणं
आठवेल की नाही कुणास ठाऊक...?

मला आठवतं तुझे
ते तिखट अश्रू...
तुला मात्र तुझं रडणं
आठवेल की नाही कुणास ठाऊक...?

मला आठवतं आपण
एकदा पावसात भिजलो होतो...
तुला मात्र तो पाऊस
आठवेल की नाही कुणास ठाऊक...?





मला आठवतं दिलं होतं
गुलाबाचं फ़ुल...
तुला मात्र त्याचा रंग
आठवेल की नाही कुणास ठाऊक...?

मला आठवतं तु
एकदा रुसली होतीस...
तुला मात्र माझं रागवणं
आठवेल की नाही कुणास ठाऊक...?

मला आठवतं आपण
खुप भाडायचो...
तुला मात्र माझं भाडंण
आठवेल की नाही कुणास ठाऊक...?

आता तुला सगळं जुनं
आठवेल की नाही कुणास ठाऊक...?

-मयुर वाकचौरे

Monday, December 24, 2007

आठवतेस तू...!



न चुकता करावा तुला फोन
मग, उगाच तु चेष्टा करून बोलावं
बोलता-बोलता असाच वेळ निघून जावा...
याक्षणी आठवतेस तू...
फोन हाती घेतल्यावर बघावा
तु पाठवलेला जुनाच एखादा "मेसेज"
बघून मग असाच विचार करत बसावा...
याक्षणी आठवतेस तू...
एखाद्या दिवशी पहावी वाट
करशील तू फोन म्हणून, तुझं मात्र
वेळ नाही बोलू आपण नतंर...
याक्षणी आठवतेस तू...
तुझं नेहमीच खट्याळ बोलणं
माझं मात्र नेहमीच तुला रागवणं
पण तरीही तुझं शात बसणं...
याक्षणी आठवतेस तू...
तुझा नेहमीच माझ्याकडे हट्ट
माझं मात्र नेहमीच रूबाब दाखवणं
तरीही तुझा मझ्यावर विश्वास असणं...
याक्षणी आठवतेस तू...
मित्र म्हणून काय नाही केलस तू
माझं मत्र "मी असाच आहे"
पण तरीही सागण्याचा तूझा प्रयत्न असणं...
याक्षणी आठवतेस तू...
नेहमीच तूझं प्रेमानं बोलणं
माझं मात्र नेहमीच टोचून बोलणं
तरीही तू एकून घेण्याचं मोठेपण असणं...
याक्षणी आठवतेस तू...
डोळ्यातील अश्रूही थाबेना आज
रूसलेत तेही मझ्यावर
मिही अश्रुची चादर पाघंरणार मनावर...
याक्षणी आठवतेस तू...
The lines which written by you for me...
"मैत्री आपली मनात जपलीस
कधी सावलीत, कधी ऊन्हात तापली
कधी फुलात, कधी काट्यात रूतली
तरीही तू ती मनात जपलीस..."
याक्षणी आठवतेस तू...
- मयुर वाकचौरे

Friday, December 14, 2007

जिवनाची गाडी तुझी...!



मन सोडुनी आज आलो
स्वछंदी बागेत रमलो
बसलो कितीही एकटा
शब्दाविना हा खोटा


प्रवासी म्हणून प्रवास करत होतो
धावत्या गाडीबरोबर जाण्याचा,
प्रयत्न करत होतो
इतक्यात मग आवाज येतो


न ठाव या मनाची
रमत उडना-या पाखराची
उगीच बघत बसलो
विनाकारण तिच्यात फ़सलो

नजर तिची ती काटेरी
मज काळजाला ठोकरी
तरी पाहण्याची हुरहुर मानावी
ह्रुदयाच्या बिट ती वाढवी

मन माझे हे कोवळे
जसे नित्य-नियम पाळे
उगाच चेष्टा माझी करुनी
मन माझे कानी म्हणी

अरे वेड्या,
समोर असतना पाहत रहा
निघूनी गेल्यावर चालत रहा
जिवनाची गाडी तुझी,
आली तशी चालवत रहा.
- मयुर वाकचौरे

Wednesday, December 5, 2007

शब्दातुनी आठवण तुझीच आहे...!


करतो आहे कविता आज मी
तुझेच सगळे प्रेम आहे
सुचली जरी ओळ मला
शब्दातुनी आठवण तुझीच आहे
न ठाव मला कवितेची
ओळख शब्दाची तु करुन दिलीस
कधी न ओळखले मी मला
ओळख इतकी तु करुन दिलीस
आठवण तुझी मनी इतकी जपली
दुर तु जरी असली तरी
जवळ असल्याची मनाने समजूत दिली
गोड, गुलाबी थंडी जशी संध्यापरी
कधी न जावे दूर तु
स्वप्णातही मला कधी न भासे
असेल जरी चंद्र दुर तरी
प्रकाश काय कम पडे
जळत असतो सुर्य जरी
तात्पर्य फ़क्त एव्ह्ढेच आहे
प्रकाश सर्वासी देऊनी तरी
रात्रभर बिचारा एकटाच आहे
रागवू तरी कसे तुला मी
चुक माझ्या समोर आहे
रडवुनी तरी तुला काय
डोळ्यातून पडणारे अश्रु माझेच आहे
हक्क गाजवु कसा माझा मी
ज्या हक्काचा तुला राग आहे
झाल्या जरी तिन्ही सान्जा
मनी दिवा तुझा लावला आहे.
समजेल का मन हे माझे तुला
प्रवास अजून खूप लाब आहे...
-मयुर वाकचौरे